Jo Nesbo. Czerwone gardło

Tłumaczenie: Iwona Zimnicka, 423 stron. Wydawnictwo Dolnośląskie, rok wydania 2010.

Listopad 1999 roku. Do Norwegii z wizytą przyjeżdża prezydent Stanów Zjednoczonych. Na trasie przejazdu ochraniają go agenci Secret Service i norweska policja. Koordynatorem działań po stronie Norwegów jest Harry Hole. Kiedy konwój się zbliża Harry dostrzega w budce na stacji benzynowej postać z bronią. Nie wie czy to zamachowiec czy może agent. Nie ma wiele czasu na zastanowienie się nad tym co zrobić. Działa odruchowo – strzela. Kilka dni później – decyzją polityczną – Harry Hole zostaje przeniesiony do Oddziału Specjalnego policji. Jednak jego praca to rodzaj zsyłki – przegląda raporty kierując je dalej do wyjaśnienia lub odkładając do akt. Wtedy trafia na notatkę, że oto w lesie nieopodal domków letniskowych w Siljan znaleziono łuski pochodzące z bardzo rzadkiej broni – karabinu snajperskiego Marklin. Nikt do Norwegii takiej broni nie sprowadza więc wniosek nasuwa się sam – karabin został przemycony. Ktoś w Norwegii planuje zamach na dużą skalę…

Leningrad – zima 1942 roku. W beznadziejnej wojnie grupka Norwegów współpracuje z Niemcami. W okopach, zmarznięci, głodni młodzi norwescy chłopcy starają się jakoś przetrwać. Narażeni na strzały radzieckich snajperów, pod dowództwem nieopierzonego oficera mają na to przetrwanie niewielką szansę. Ale jeden z nich – niczym dobry duch – czuwa nad morale żołnierzy. To Daniel – zwany Uriaszem od chwili gdy zastrzelił wrogiego snajpera, a potem poczołgał się do miejsca gdzie leżał trup, pochował go i bezpiecznie wrócił z czapką zabitego. Ale i Uriasz nie jest nietykalny. W sylwestrową noc Uriasz ginie… A przynajmniej tak się wszystkim wydaje…

W powieści „Czerwone gardło” te dwa wątki – współczesny i wojenny – przeplatają się cały czas. Współczesne śledztwo Harry’ego Hole’a prowadzi do odkrycia tajemnicy Uriasza – którego losy poznajemy w retrospekcjach wojennych. To naprawdę dobra, mądrze napisana książka. Akcja co i rusz przenosi się z Norwegii do wojennego Leningradu, do RPA i Austrii. Mnóstwo tutaj ciekawych obserwacji współczesnego neonazizmu, dużo cynicznych opisów jak polityka i politycy wpływają na życie zwykłych ludzi. Sam wątek morderstw jest bardzo prawdopodobny, cele i pobudki zamachowca – jasne i jesteśmy się w stanie z nimi zgodzić.

Także główny bohater – Harry Hole – genialny śledczy, nie jest postacią na wskroś kryształową. To mężczyzna samotny, nieszczęśliwy, na krawędzi alkoholizmu. W powieści mamy i wątek miłosny, i sporo rozliczeń z wojenną przeszłością, i zupełnie osobiste dramaty. Podglądamy jak Harry próbuje zbudować swoje szczęście, ale tragedia jakiej jesteśmy świadkami mu to uniemożliwia. ”Czerwone gardło” to tylko jedna z powieści całego cyklu o przygodach Harry’ego Hole’a – ale na pewno po jej przeczytaniu będziecie mieli ochotę na więcej. Polecam bardzo bo „Czerwone gardło” to lektura wciągająca, pasjonująca i naprawdę nie ma się tutaj do czego przyczepić. Tak się właśnie pisze dobre powieści sensacyjne.

Font Resize
KONTRAST
%d bloggers like this: